معجزه‌ای در هزاره سوم

ارژنگ حاتمی- در هزاره سوم، معجزه‌ای بزرگ اتفاق افتاد و با کمک برخی دانشمندان شانزده‌ساله در زیرزمین منازلشان به این کشف مهم رسیدیم که می‌توان به‌جای استفاده از بتن و سیمان و...، از ماست برای چسباندن آجرها به‌هم استفاده کرد و ساختمان‌های آبکی را به‌سرعت ساخت و تحویل مردم داد، به‌هرحال در آن سال‌ها، مهم آن بود که مردم سقفی بالای سرشان باشد تا بشود پز داد که برای اولین‌بار تعداد خانه‌ها از خانوارها بیشتر شده است؛ البته چندان مهم نبود که مردم بروند در آن منازل سکونت کنند، همین‌که تعداد منازل بیشتر بود، کفایت می‌کرد.
درباره علت نام‌گذاری این مسکن‌ها هم نظریه‌های مختلفی وجود دارد؛ نظریه اول می‌گوید: «دلیل اصلی نام‌گذاری این مسکن‌ها به شیوه ساختشان مربوط است، چون ساخت این مسکن‌ها همین‌طور دورهمی و در فضای دوستانه بوده و هر کس از هر جایی رد می‌شده، نظری می‌داده و آجری روی آجر می‌گذاشته است، این مسکن‌ها به مسکن مهر معروف شده‌اند.» اما نظریه دیگر می‌گوید: «مسکن مهر به آن معناست که شما تنها تا ماه مِهر فرصت زندگی دارید و در ماه آبان احتمالا دیگر در این دنیا نباشید.»
متاسفانه برخی منتقدان می‌گویند مسکن‌های مهر بدون استقامت لازم بودند. این افراد را به‌گفته اخیر مدیرکل راه‌وشهرسازی کرمانشاه ارجاع می‌دهیم؛ ایشان گفته است: «مسکن مهر روی گسل بود.» همان‌طور که گفتیم، این مسکن‌ها در محیطی دوستانه و مهرورزانه درست شدند و به همین‌دلیل سوسول‌بازی‌هایی همچون انجام این مطالعات که نکند مسکن‌ها روی گسل نباشد، شکل نگرفت. بعدش هم، هدف اصلی، ارزان تمام شدن قیمت نهایی مسکن‌ها بود، چون نرخ زمین روی گسل، بی‌تردید ارزان‌تر از زمین در خارج از گسل است!

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس