مینو قیاسی، دکترای عصب‌شناسی زبان و عضو مرکز تحقیقات گوش، حلق و بینی استان خراسان‌رضوی؛ استفاده از غزلیات حافظ برای آموزش بچه‌های کم‌شنوا

اگر ما بخواهیم بزرگداشت فردی را در‌نظر بگیریم و به‌واقع حق مطلب را ادا کنیم، در وهلۀ اول باید کارهای آن فرد را بشناسیم. بعد سعی می‌کنیم کارهای آن فرد را ترویج بدهیم. در‌واقع این نکته‌ای اساسی است که همیشه باید مد‌نظر قرار بگیرد.
در‌مورد حافظ و شعرای فارسی‌زبان، هدف اصلی تا بدین روز، این بوده که این افراد را بشناسیم و از ابعاد مختلف کارهایشان را تحلیل و بررسی کنیم. یکی از جنبه‌های جدید تحلیل و بررسی آثار شاعران بزرگی مانند حافظ و مولانا این است که جنبه‌های درمانی و تأثیر اشعار آن‌ها در گروه‌های سنی مختلف بررسی می‌شود.
اشعار حافظ، قابلیت‌های زبانی و موسیقایی خاصی دارد؛ مثلا به لحاظ زبانی روی عناصر زنجیرۀ گفتار تأثیر می‌گذارد.
کسی که قرائت صحیحی از شعر حافظ داشته باشد، قطعاً به این نکته واقف است که در شعر وی، کشش‌های بسیار زیادی به‌صورت نظام‌مند وجود دارد و این، جنبۀ صوتی زبان را بسیار غنی خواهد کرد. از سوی دیگر، افراد کم‌شنوا و کسانی که از دستگاه حلزون برای شنیدن استفاده می‌کنند، وقتی به قابلیت‌های زبانی می‌رسند، مشکلی در کلامشان دیده می‌شود و آن، این است که از عناصر روح زنجیرۀ گفتار تهی است. دراصطلاح می‌گوییم که این افراد زبان رباتیک
دارند.
وقتی با این افراد ارتباط برقرار می‌کنیم، احساس می‌کنیم با یک ماشین رو‌به‌رو هستیم. یکی از جنبه‌های ادراکی زبان فارسی، موسیقایی‌بودن آن است که می‌توان در این مورد از آن
استفاده کرد.
ایدۀ استفاده از غزلیات حافظ برای آموزش بچه‌های کم‌شنوا سه ماه پیش مطرح شد و کار را با بچه‌های کم‌شنوا و غزلیات حافظ را شروع کردیم و به ‌طرز شگفت‌آوری دیدیم که عناصر موسیقیایی، راه خود را به زبان این کودکان باز
کردند.
از‌طرفی چون کودکان دوست دارند شعر حفظ کنند، حفظ‌کردن ابیات ازسوی آنان، در قوی‌تر شدن حافظۀ آنان تأثیر مثبتی بر جای گذاشت که البته هنوز این مورد به‌صورت دقیق ارزیابی نشده
است.

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس