آخرین خبرها

ظلم و تاریکی

ظلم و ستم، کار بدی است و به فرض که قیامتی هم نباشد، کار ناپسندی است. با ظلم، وجدان انسان ناراحت می‌شود. حتی بچۀ کوچک از زور‌گفتن و ظلم بدش می‌آید و ناراحت می‌شود. مثلا بچۀ ما که به مهدکودک می‌رود، مادرش به او کیک و آبمیوه‌ای می‌دهد که بخورد. اگر بچۀ دیگری بدون اجازه، این خوراکی‌ها را بخورد، بچۀ ما حتماً به مربی‌اش شکایت می‌کند و ظهر هم گریان به خانه می‌آید. ممکن است مادر بگوید «من پنج تا کیک به تو می‌دهم»، ولی بچه قبول نمی‌کند؛ چون حرف زور شنیده است و نمی‌تواند آن‌ را تحمل کند. خدا هم ظلم را دوست ندارد و از ظالم بدش می‌آید. فردی از پیامبر سؤال کرد: «چه‌ کار کنم که در قیامت در تاریکی نباشم؟». پیامبر فرمود: «از ظلم بپرهیز، زیرا ظلم باعث تاریکی قیامت است.». امیرالمومنین(ع) می‌فرماید: «ظلم مادر همۀ رذائل است.» یعنی ریشۀ تمام بدی‌های جامعه ظلم است. کسی که خانواده‌اش را آزار می‌دهد، به خانواده‌اش ظلم می‌کند.
هر فردی در جامعه حقوقی دارد. به‌طور‌کلی هرکس که در جامعه این حقوق را رعایت نکند، ظلم کرده است. ظلم، عبور از مرزها و مرزشکنی است. کسی هم که حق خدا را نادیده می‌گیرد، به خدا ظلم می‌کند. وقتی ما دربارۀ ظلم صحبت می‌کنیم، ذهن ما به طرف قارون و فرعون می‌رود؛ در‌حالی‌که ممکن است که ما در امور ساده، مثلا با بد‌پارک‌کردن یا با بی‌دقتی، به همسایه ظلم کنیم. مرد و زن هر دو در خانه حقوقی دارند؛ اگر طرفین این حقوق را رعایت نکنند، به هم ظلم کرده‌اند. پس هر حقی که پایمال شود، ظلمی اتفاق می‌افتد.
حجت‌الاسلام والمسلمین رفیعی

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس