آخرین خبرها

زندگی آپارتمان‌نشینی

سال ١٣٩٠ حدود ٣٠درصد مردم کشور، آپارتمان‌نشین بودند و در آمار سال ١٣٩۵ با افزایش ٨درصدی‌ای که داشته است، حدود نیمی از جامعه را در برگرفته است و در این بین خانه‌هایی که مساحتی بین ۵٠ الی ١٠٠ متر دارند، ۶۶درصد از آن‌ها را تشکیل می‌دهند. زندگی آپارتمان‌نشینی در ارتباط زن و شوهر تأثیرگذار است. اولین نکتۀ منفی که در زندگی‌ آپارتمان‌نشینی وجود دارد این است که باتوجه‌به نوع خاص معماری‌ای که دارد، شادابی را به خانواده نمی‌تواند تزریق کند؛ در‌عین‌این‌که انرژی مثبت تزریق نمی‌کند، حالتی خنثی نیز ندارد؛ یعنی انرژی مثبتی را که وجود دارد نیز از بین می‌برد.فضای تنگی که در خانه وجود دارد آن را تبدیل به یک زندان برای افراد می‌کند. شخص در خانه احساس می‌کند محبوس است و چنین محیطی را دوست ندارد و همیشه از آن فراری است. یکی از دلایلی که نسل امروز علاقۀ فراوان به سفرهای درون‌شهری و برون‌شهری دارند، همین نکته است. هرکدام از اشخاص خانواده در طول روز یا هفته نیاز به خلوت دارند؛ در مواردی این خلوت ضرورت پیدا می‌کند؛ مثلا زن یا شوهر به‌علت خستگی ممکن است برای استراحت به یک مکانی بدون سروصدا نیاز داشته باشند اما در چنین آپارتمان‌هایی چنین امکانی وجود ندارد؛ چراکه اگر اتاق جدا هم در این آپارتمان‌ها وجود داشته باشد، برای استراحت پاسخ‌گوی نیاز شخص نیست.نکتۀ منفی دیگری که در معماری آپارتمان‌نشینی باعث افسردگی می‌شود، بحث نورگیری است. این مسئله برای خانم‌ها که صبح تا بعدازظهر در منزل‌اند شدیدتر می‌شود. معماری خانه باید به‌گونه‌ای باشد که بین شب و روز تفاوت باشد.
حجت‌الاسلام‌والمسلمین عباسی ولدی

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس