در نکوداشت استاد محمد‌باقر کلاهی اهری مطرح شد ؛ امتداد منطقی شیوۀ خراسانی

وحدت- نشست نکوداشت استاد محمد‌باقر کلاهی اهری با حضور جمعی از شاعران خراسانی عصر شنبه در مشهد برگزار شد. به‌گزارش شهرآرا، در این نشست که به همت انجمن شعر «بروسان» در محفل ادبی استاد محمود یاوری‌زاوه برگزار شد از کتاب در وطن سنجاقک‌های کلاهی اهری رونمایی شد.

شاعری هدف نیست
رضا یاوری، شاعر سپید‌سرا و دبیر اجرایی این نشست ادبی، در سخنانی کوتاه گفت: «شاعری هدف نیست و مسیر است و مادامی‌که ما در این مسیر هستیم شاعریم.». وی افزود: «محمد‌باقر کلاهی اهری بی‌شک شاعر است، شاعری که در انزوا و به‌دور از هیاهوی رسانه به‌سر می‌برد و می‌نویسد، چون نوشتن قسمتی از زندگی اوست.».

امتداد شیوۀ خراسانی
حسین صالحی، شاعر و منتقد، دربارۀ شعرهای کلاهی اهری گفت: «استاد کلاهی از همان نخستین مجموعه، یعنی بر فراز چار عناصر، که در حدود چهل سال پیش منتشر کرده است ازنظر فرمی راهی مجزا از معاصرانش را در پیش گرفته است. در آن ایام، به‌سبب تلاطم‌های اجتماعی خاص خود، شعر سپید به‌طرز محسوسی تحت‌تأثیر زبان شاملو بود. طرفداران شعر حجم نیز صورت دیگری از زبان را می‌آزمودند. اشعار دهۀ پنجاه زبانی پیچیده دارند که فهم شعر را برای مخاطب نا‌آشنا یا کمتر‌آشنا دشوار می‌کند.».وی افزود: «اما شعر کلاهی زبانی ساده دارد، زبانی که گاهی به گفتار نزدیک می‌شود. زبان در طرز خراسانی البته از دیرباز همین پیشینه را داشته است و زبان شعر کلاهی را می‌توان «امتداد منطقی شیوۀ خراسانی» نامید.». صالحی گفت: «استفاده از ظرفیت‌های مغفول زبان مانند محاوره، اصطلاحات خاص مناطق زبان فارسی، تعابیر ترکیبی همراه با ایجاد اضافه‌های تشبیهی و استعاری از ویژگی‌هایی است که شعر کلاهی را به شیوایی و بیانی نو رسانده است. گوناگونی صور خیال، تعابیر و معانی در شعر کلاهی حیرت‌انگیز است؛ در‌واقع می‌توان گفت او با تمامی پدیده‌های عینی و ذهنی زندگی برخوردی شاعرانه دارد. او گاهی تصورات ذهنی را در حوادث جاری زندگی بیان می‌کند. گوناگونی بیان و تنوع مضامین در شعر او ملال و تکرار را ازبین برده است.». صالحی گفت: «محمد‌باقر کلاهی اهری بیش از چهل سال است که در عرصۀ ادبیات فعالیت دارد. او ازجمله معدودکسانی است که توجهی به جریان‌ها و زدوبندهای معمول در این حیطه نداشته است. حتی آن‌گونه که بسیاران دیگر دغدغۀ نگاه مخاطب را دارند این نگرانی در آثار او دیده نمی‌شود. شاعری پرکار است و کارنامه‌ای قابل‌قبول ارائه کرده است.».

طبع درویشی
در ادامۀ این نشست علی عربی، شاعر و منتقد ادبی، گفت: «شاید تنها‌چیزی که در حین خواندن کتاب در وطن سنجاقک‌ها به ذهن من رسید این بود که در لحظۀ خواندن این کتاب دائم در‌حال تجربۀ حالت‌های روحی مختلف و متضادی بودم؛ گاهی خوشحال می‌شدم، گاهی ناراحت می‌شدم و بعضی وقت‌ها عصبانی می‌شدم و کسالت تنها حالتی بود که هیچ‌وقت به‌سراغ من نیامد. این کتاب آن‌قدر مرا به‌هم ریخت که حال خودم را نمی‌دانستم، یک نوع به‌هم‌ریختگی دوست‌داشتنی که کمتر اثری می‌تواند این حس را در خواننده ایجاد کند.». وی افزود: «نام کتاب خودش جهانی است که نیاز به ساعت‌ها تحلیل و تفسیر دارد. یک جهان‌بینی و راز خاص در زندگی سنجاقک‌ها وجود دارد. این کتاب برای من یک امید است، یک امید تاریک، چون در بسیاری از سطرها با واژه‌های «سیاه» و «تاریک» رو‌به‌رو می شویم. کلاهی در این کتاب با کلماتش به ما می‌فهماند که انتهای نور همان تاریکی است و در آنجاست که می‌شود نورها و جهان نور را تک‌تک به‌روشنی و با رنگ‌های جدید شناخت و شعر را نیز در همین نقطه می‌توان شناخت و کلمه را نیز در همین نقطه می‌توان شناخت. اما افسوس که محمدباقر کلاهری اهری هیچ‌گاه متناسب با جایگاهش شناخته نشده است، همان‌طور که اخوان‌ آن‌طور که باید شناخته‌شده نیست. شاید این حاصل طبع درویشی این شاعر است. گوشه‌نشینی کلاهی و دوری او از هیاهوی ادبیات یکی دیگر از دلایل این است که امروز کلاهی اهری را تمام علاقه‌مندان به ادبیات نمی‌شناسند.». محمدباقر کلاهی اهری متولد سال ١٣٢٩ است. نخستین مجموعه‌‌‌شعر او با عنوان بر فراز چار عناصر در سال ١٣۵۵ منتشر شد. باغی در منقار بلبلی، از نو تازه ‌شویم، کاش، دفتری از گزیدۀ ادبیات معاصر، کلاغ و آوازهای عاشقی از دیگر‌مجموعه‌شعرهای منتشر‌شدۀ این شاعر هستند. این شاعر پیش‌کسوت خراسانی از‌جمله برگزیدگان خراسانی جشنوارۀ بین‌المللی شعر «فجر» است.

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس