نسخه پی دی اف

تئاتر‌مشهد و تبعات مسدود شدن تلگرام

این روزها شاهد محدودیت دسترسی به برنامه‌ تلگرام‌ هستیم. دلیل آن هم برای عموم خوانندگان این یادداشت، مشخص است. اما تبعات محدودیت [فیلترینگ] برنامه‌ تلگرام، دامن تئاتر‌ را نیز گرفته و ما این روزها، شاهدیم که چه بلایی به سر تئاتر‌
آورده است.
بگذارید نخست موضع خود را در قبال این برنامه‌ اجتماعی روشن کنم: من نه طرفدار تلگرام‌ هستم، نه دشمن‌اش.
از زمانی هم که فیلتر شده، تقریباً از آن هیچ استفاده‌ای نتوانستم بکنم. هیچ علاقه‌ خاصی به خبررسان تلگرام ندارم و تا آنجا که در توانم باشد، به آن سری نمی‌زنم.
منتها بر این باورم که ما در دنیای ارتباطات زندگی می‌کنیم و لازمه‌ دنیای ارتباطات، دسترسی به ابزارهای ارتباطی است.
برای جامعه‌ پویایی چون جامعه‌ جوان ایران زیبنده نیست که بیش از چهل میلیون کاربر اینترنتش بخواهند برای دست یافتن به اطلاعات و اخبار و نیازهای‌شان، از فیلترشکن‌ها استفاده کنند.
اما سخن گفتن درباره‌این عجایب و غرایب و بسیاری بیش از این‌ها، مجالی دیگر و کارشناسانی خبره می‌خواهد و این یادداشت نه جای چنین بحث‌ها است و نه من در این زمینه تخصصی دارم. اما این اندازه می‌دانم که با فیلتر شدن برنامه‌ تلگرام، چه بر سر تئاتر مشهد
آمده‌است.
اجراهای پرفروش گالیله، پیانیستولوژی، بوف و یکی دو نمایش دیگر، بر روی صحنه بودند که خبررسان تلگرام فیلتر شد. بلافاصله بعد از آن‌ها نمایش‌های کمدی اکتشافات، ال‌کلاسیکو، سفارش برای اشتراک١٣٨ و یکی دو اجرای دیگر بر صحنه رفتند.
فرض بر این بود که آن‌ها هم درآمد خوبی داشته باشند. ولی جدول فروش تماشاخانه‌های شهر را قبل و بعد از مسدود شدن تلگرام که نگاه کنیم، به راحتی می‌توانیم دریابیم چه بلایی بر سر میزان فروش بیلت‌های تئاتر‌آمده و چه اندازه افت داشته؟
به جرئت و حتی بدون تحلیل‌های آماری خیلی دقیق می‌توان فقط از ظاهر صندلی‌های خالی دریافت که تماشاگران تئاتر‌ما نه تنها نصف که به یک‌سوم یا شاید یک‌پنج‌ام کاهش پیدا کرده‌اند. اقتصاد تئاتر خراسان -به‌ویژه مشهد- به شدت ضربه خورده و چون تلگرام هیچ جایگزین مشخصی در میان کاربران اینترنتی ندارد، تبلیغات اجراها در عمل تبدیل به هیچ شده.
از آن‌جا که تبلیغات تئاتر مشهد به تمامی وابسته خبررسان تلگرام است، اینک در بحرانی بزرگ قرار گرفته‌ایم که بدون شک تبعات‌اش را عوامل دست‌اندرکار تئاتر‌خواهند پرداخت. ضرر و زیانی که امروز آن‌ها شاهدند، جبران نخواهد شد و با توجه به میزان محدود و مشخص اجراها و نیز نزدیک شدن به ایام برگزاری‌ جشنواره‌ تئاتر فجر، فرصتی به دست نخواهد آمد تا سرمایه‌های هزینه شده در این نمایش‌ها، بازگشت پیدا کند.
مشخص نیست که تلگرام تا کی مسدود خواهد ماند؟ زمزمه‌هایی نیز به گوش می‌رسد که این برنامه به سرنوشت برنامه‌هایی چون فیس‌بوک، گوگل پلاس، یوتیوب و ده‌ها شبکه‌ اجتماعی‌ مسدود شده‌ دیگر گرفتار خواهد آمد. تئاتری‌ها باید پیش‌بینی کنند که در صورت بروز چنین وضعیتی، چه آلترناتیوی برای جایگزین کردن برنامه‌های دیگر دارند و مخاطبان چگونه خواهند توانست از اخبار و اطلاعات و تبلیغات اجراهای روی صحنه‌ مشهد، آگاهی یابند؟
ضربه‌ای که امروز تئاتر‌خراسان از رهگذر فیلتر شدن تلگرام می‌خورد، ضربه‌ جبران ناپذیری است. کم شدن تعداد تماشاگران یعنی پایین آمدن میزان فروش. پایین آمدن مخاطب یعنی خالی ماندن صندلی‌های سالن و صندلی‌های خالی یعنی ضررهای اقتصادی برای هنری که چند صباحی بود تازه داشت پا می‌گرفت. این یادداشت شاید هیچ گرهی از کار فروبسته‌تئاتری‌ها نگشاید و البته هیچ چاره‌ای را –ولو به عنوان پیش‌نهاد- عرضه ندارد. فقط طرح مشکلی است حاد و بدون راهکار که البته کلید قفل‌اش در دست تصمیمات مسئولان تصمیم‌گیر است. ما فقط می‌توانیم صدای اعتراض خود را از هر طریق به گوش آن‌ها برسانیم و سهم زیانی که می‌بریم را گلایه کنیم. اما کیست که نداند:
گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله‌ من
آن‌چه البته به جایی نرسد، فریاد است.
آرش خیرآبادی

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس