نسخه پی دی اف
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
-

دیدگاه دو / محسن یزدی، مدیر «مرکز مستند سوره» وابسته به سازمان سینمایی حوزۀ هنری: سرمایه‌ها نباید صرفا در تهران خرج شود

.


آقای یزدی، در جلسه‌ای که در حوزۀ هنری با مستندسازان مشهدی برگزار شد، تأکید بر بومی‌سازی داشتید. بومی سازی چه مزایایی برای کار مستند دارد؟
طبق گفتۀ یکی از دوستان، بهتر است بگوییم ما اصلا مستندساز تهرانی نداریم و غالبا بهترین مستندسازانمان شهرستانی هستند. در شهرستان‌ها دستمزد‌های انجام کار پایین‌تر و تعامل بچه‌ها بهتر است؛ از طرفی باید عدالتی وجود داشته باشد و حالا که امکاناتی دست ماست، نباید همگی یک‌جا و صرفا در پایتخت خرج شود. ما تلاش می‌کنیم تا جایی که امکان دارد، به جوانان مستعد و کوشا کمک کنیم که در شهرهایشان بمانند و به تهران مهاجرت نکنند؛ زیرا مهاجرت هنرمندان به پایتخت نه‌تنها مضر است، بلکه باعث می‌شود نتوانیم دیگر آن نگاه نو را در کارها ببینیم. توجه به مستندسازهای شهرستانی از اولویت برنامه‌های ما در سال٩۵ بود که معتقدیم هنوز قدم‌های مؤثر دراین‌زمینه را برنداشته‌ایم و با توجه به اینکه در شهرستان‌ها پتانسیل زیادی برای ساخت فیلم‌های مستند وجود دارد، سعی کردیم خودمان پیش‌قدم شویم و برای اطلاع از برنامه‌هایمان به شهرها می‌رویم. جوانان زیادی به‌خاطر کمبود بودجه استعدادهایشان از بین می‌رود و این مسئله برای من همچون یک کابوس است.

در آن جلسه اشاره کردید که مشکل بودجه ندارید و از کسانی که علاقه‌مند به کار هستند نیز دعوت به کار می‌کنید.
بله. ما از کسانی که واقعا نگاه نو دارند، حمایت می‌کنیم؛ البته ممکن است همۀ افراد گمان ببرند که کارشان خوب باشد، اما مستند قابل‌قبول چیزی است که کارشناسان بر آن مهر تأیید بزنند. حوزۀ هنری در مراکز استان‌ها دفاتری دارد که ما از این طریق مستندسازها را شناسایی می‌کنیم. مراکز استان‌ها تاجایی‌که بتوانند به جوانان بااستعداد در ساخته‌هایشان کمک می‌کنند. هم‌اکنون نیز در مشهد چند کارگردان گمنام، اما توانمند را شناسایی کرده‌ایم که قصد داریم با آن‌ها کار کنیم؛ البته همۀ این‌ها به تلاش‌های خودشان هم بستگی دارد. غالبا شده است که من در شهری جلسه گذاشته‌ام، اما هیچ تماسی نداشته‌ام.

درسال جدید چه برنامه ای دارید؟
همیشه خواسته‌ایم با توجه به امکانات کمی‌ که وجود دارد، مستند‌ها را به‌سمت منافع ملی ببریم. در بحث‌های اشتغال و اقتصاد مقاومتی جلسات مشورتی زیادی را تشکیل دادیم تا به این نتیجه رسیدیم: «مستند‌های اطلاع‌رسان، کوتاه و آموزشی بیشتر در این حوزه جواب‌گو خواهد بود.»؛ البته خود بنده با توجه به اینکه در برخی از جشنواره‌ها نیز داوری می‌کنم، از سال گذشته تا امروز مستند‌های زیادی را از شهرهای مختلف دیده‌ام که ساخته شده‌اند و به بحث اقتصاد مقاومتی می‌پردازند. مثلا در جشنوارۀ فیلم کوتاه «سما» که جزو هیئت انتخاب جشنواره بودم، شاید بیشتر از نیمی‌ از مستند‌هایی که دیدم، راجع به اقتصاد مقاومتی بود؛ البته تولید تنها کافی نیست. تولید باید برای پخش صورت بگیرد؛ بنابراین فرم، محتوا و غالب هم اهمیت دارد. الان مستند‌های زیادی ساخته شده است که نمی‌توان گفت همگی‌شان خوب یا بد است، بلکه همه‌جور کاری بینشان
دیده می‌شود.
به نظرم هنوز در این حوزه باید عمیق‌تر فکر کرد. اگر همۀ مراکز تولید همگام شوند، می‌توانند فیلم‌های بزرگی بسازند. در‌حال‌حاضر در بحث اقتصاد مقاومتی تولید کم نداریم؛ اما تولید فیلم خوب کمتر دیده می‌شود. هم‌اکنون مشکل ما اصلا پول نیست، بلکه در پخش و بی‌ضابطگی گرفتاریم. به نظرم باید به کیفیت و اثرگذاری فکر کنیم، مثلا دربارۀ آب، قاچاق، تولید ملی و... باید هدف‌گذاری
شود.