نسخه پی دی اف
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
-

دورهمی‌های دوست‌داشتنی در یک تفرجگاه خانوادگی

.


می‌گویند مشهدی‌ها احساس تعلق چندانی به مشهد ندارند و به آن افتخار نمی‌کنند. می‌گویند فضای مجازی در حال از هم پاشاندن بنیاد خانواده‌های ایرانی است. می‌گویند انسان معاصر دچار تشویش و سردرگمی و بی‌هویتی است. از این قبیل زیاد گفته‌اند و پر بی‌راه هم نگفته‌اند. اما قرار است تا کی بنشینیم و بشنویم و افسوس بخوریم و بیشتر افسردگی بگیریم؟! باید کاری کرد.
ابرهای غم‌بار بحران‌های اجتماعی و هویتی تنها با نسیم نشاط‌بخش خلاقیت جارو می‌شوند و جادوی ناامیدی به‌برکت حرکت است که باطل می‌شود. و «شهرک تاریخی مشهد دوست‌داشتنی» کاری ابتکاری است از آن دست که شیرین و شادمانه شوق بازگشتن به خویشتن را در تماشاگران مشهدی‌اش زنده کرده
است.
اما «مشهد دوست‌داشتنی» با تجربۀ کوتاه خود چه ارزش‌هایی در دل خود دارد و چه امیدهایی می‌آفریند؟ نظرسنجی‌هایی که در حاشیۀ این شهرک تاریخی انجام شده است پاسخ‌های روشنی در اختیار ما می‌گذارد:
١. بیشترین بازدید از «مشهد دوست‌داشتنی» به‌شکل گروهی و آن هم در جمع‌های خانوادگی انجام شده است؛ این یعنی محیطی امن و جذاب ساخته شده است برای تفریح و تماشای کوچک تا بزرگ خانواده؛ یعنی در شهری که اغلب شب‌های سردی دارد و مردم برای سرگرمی شبانه جز پاساژهای تجاری جایی ندارند تفرجگاه جدیدی ساخته‌ایم، بی آنکه بخواهیم خانواده‌ها را متهم به مصرف‌زدگی یا اعتیاد به فضای مجازی و ...
کنیم
٢. بازدیدکنندگان «مشهد دوست‌داشتنی» بالاترین انگیزه برای حضور در این شهرک را علاقه به شناخت هویت و تاریخ مشهد بیان کرده‌اند؛ این یعنی موضوعِ ظاهراً کسل‌کنندۀ تاریخ و داستان ظاهراً انتزاعیِ هویت، اگر به شیوه‌ای خلاقانه در فرهنگ عمومی ترجمه شود، برای مخاطب دلنشین خواهد بود. مردم به شناختن ریشه‌های خود علاقه‌مند هستند و این وظیفۀ نخبگان و مدیران فرهنگی است که به زبانی هم‌زمان فاخر و مخاطب‌پسند برای تبیین میراث هویتی و بومی جغرافیای فرهنگی گستردۀ ایران اسلامی، بلکه جهان اسلام برسند.
٣. حدود نوددرصد مخاطبان «مشهد دوست‌داشتنی» معتقد بوده‌اند حضور در این شهرک تاریخی به علاقه‌مندی آنان به شهر مشهد افزوده است؛ این یعنی، اگر احساس تعلق به شهر مشهد به هر دلیلی ضعیف بوده است، راهکارهایی هم برای جبران و اصلاح آن وجود داشته و دارد. جالب اینجاست که جذاب‌ترین و جالب‌توجه‌ترین بخش شهرک از دیدگاه مخاطبان نیز بخش مسجد گوهرشاد بوده است. این خود نشان از انتخاب درست این موضوع به‌عنوان نماد هویتی مشهد از سوی معاونت فرهنگی-اجتماعی شهرداری مشهد دارد.
۴. بیش از پنجاه‌درصد مخاطبان به بازدید دوباره از «مشهد دوست‌داشتنی» رغبت داشته‌اند و بیش از شصت‌درصد آنان این شهرک تاریخی را فضایی شاد توصیف کرده‌اند، بی آنکه «مشهد دوست‌داشتنی» بخواهد از جاذبه‌های کاذب و حواشی غیر‌مرتبط با مضامین هویتی در فضاسازی هنری خود بهره بگیرد؛ این یعنی تنفس مردم در فضایی که بازنمایی زندگی و اصالت‌های آنان است، برای آنان نشاط‌آفرین است. شادکامی مؤمنانه و هویت‌مند مردم به آنان غرور و امید و بهجتی می‌دهد که، اگر به‌درستی تثبیت گردد، از گزند هیجانات روز نیز در امان است.
در یک کلام مشهدی‌ها به مشهد علاقه‌مندند. خانواده‌ها دوباره می‌توانند از فرصت‌های حقیقی بسیاری برای در کنار هم بودن بهره‌مند شوند، و مردم می‌توانند با هویت اصیل خود آشتی کنند، اگر تجربه‌ای که «شهرک تاریخی مشهد دوست‌داشتنی» آغاز کرده به خوبی فهم، حمایت و تکثیر شود.
محمد‌جواد میری