نسخه پی دی اف
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
-

پروندۀ سال ٩۵ بدون تعدادی از چهره‌های شاخص خراسانی ‌بسته شد؛ خداحافظ آدم‌های دوست‌داشتنی

.


پروندۀ سال ١٣٩۵ هم مانند همۀ سال‌های دیگر با خاطرات خوب و بدش بسته شد، سالی که در این روزهای آخر نشان داد سال خوبی برای چهره‌های هنری نبوده و حاضر نیست تا آخرین ساعاتش هم دست از سر چهره‌های مشهور بردارد. در این بین، سال ٩۵ برای مشهدی‌ها هم خالی از خاطرات خوب و بد نبود. خیلی از آدم‌ها در این سال از کنار ما رفتند، آدم‌هایی که گاه خیلی معمولی بودند و گاه خیلی متفاوت، آدم‌هایی که شاید حرفشان یک روز تیتر یک روزنامۀ ما شده بود یا شاید سوژۀ خاص یکی از شماره‌های شهرآرامحله شده بودند. به‌مناسبت آخرین روزهای سال بد ندیدیم که دوباره یادی کنیم از برخی از این چهره‌ها، چهره‌هایی که دوستشان داشتیم و خاطرات خوبی را برای ما ساخته بودند.

٢۵ فروردین ١٣٩۵
عالم طلبه‌پرور
ماه اول سال ٩۵ هنوز رخت برنبسته بود که خبر درگذشت آیت‌ا... سیدمحمد موسوی‌نژاد رسانه‌ای شد، عالم گمنام، اما شاخص مشهدی که مدرسه‌اش در کوچه‌پس‌کوچه‌های محلۀ چهارباغ با طلبه‌های متفاوتش شناخته می‌شد.
آیت‌ا... موسوی‌نژاد که از اساتید برجستۀ حوزۀ علمیه و مدیر یکی از مدارس علمیۀ قدیمی‌ و موفق‌ خراسان بود دهم دی‌ماه سال ۱۳۱۰ در مشهد به‌دنیا آمده بود. وی از دوران جوانی به تحصیل علوم دینی پرداخت و پای درس اساتیدی همچون امام خمینی، آیت‌ا... مروارید، آیت‌ا... میلانی، آیت‌ا... میرزاجوادآقا تهرانی، شیخ هاشم و شیخ مجتبی قزوینی، میرزا احمد مدرسی و ... نشست. این عالم دینی در سال ۱۳۴۹ در انتهای کوچۀ چهارباغ و در جوار مضجع شریف علی بن موسی الرضا (ع) مدرسۀ علمیه‌ای راه‌اندازی کرد که حدود ۵۰ سال یکی از حوزه‌های علمیۀ موفق خراسان به‌شمار می‌رفت.
این عالم مشهدی قبل از نوروز ٩۴ بر اثر سکتۀ مغزی در بیمارستان «قائم (عج)» مشهد بستری شده بود، اما پس از مدتی که به حالت کما رفت وی را به بیمارستان «امام حسین (ع)» مشهد منتقل کردند. سرانجام، ایشان پس از سال‌ها تلاش علمی و فرهنگی سحرگاه روز ٢۵ فروردین در سن ۸۵سالگی دار فانی را وداع گفت.

١٨ تیر ١٣٩۵
شهردار انقلاب
سید‌جواد شهرستانی یکی از چهره‌های دوست‌داشتنی‌ای بود که متأسفانه سال ١٣٩۵ سال خداحافظی او با مردم مشهد شد. این چهرۀ خاص و البته کمتر‌شناخته‌شدۀ مشهدی خدمات متعددی را در پست‌های اجرایی مختلف در بسیاری از کلان‌شهرهای کشور به انجام رسانده بود، خدماتی که بیشتر آن‌ها به دوران پیش از پیروزی انقلاب برمی‌گشت، پست‌هایی همچون وزارت راه و ترابری، شهرداری تهران، شهرداری مشهد و همچنین استانداری کرمانشاه. در این میان آنچه سیدجواد شهرستانی را از سایر صاحب‌منصبان حکومت سابق متمایز می‌کرد ماجرای استعفای او از سمت شهرداری تهران در زمان پیروزی انقلاب اسلامی بود.
درست روز ۱۴ بهمن ۱۳۵۷ بود که سیدجواد شهرستانی، به‌عنوان شهردار تهران، تقاضا کرد که با امام (ره) ملاقات و گفتگو کند. در این زمان امام خمینی (ره) فرمودند که وی را بعد از استعفا خواهند پذیرفت. شهردار تهران به‌دنبال این نظر امام از سمت خود استعفا داد و به دیدار امام (ره) رفت. خبرنگار سیاسی روزنامۀ اطلاعات ماجرای این دیدار را این‌گونه روایت می‌کند: «سیدجواد شهرستانی در این جلسه گفت: بنا بر خواست اکثریت ملت ایران شما رهبر انقلابی هستید که به‌برکت اسلام به پیروزی خواهد رسید و از آنجا که دولت فعلی غیرقانونی است و این غیرقانونی بودن از سوی ملت ایران و شخص امام مکرراً بازگو شده است، من از سمت خود به‌عنوان شهردار تهران استعفا می‌دهم. شهرستانی سپس استعفانامۀ خود را که بر اساس همین جملات تنظیم شده بود تسلیم امام کرد. وی سپس گفت: اگر امام ضروری بدانند، به‌عنوان شهردار امام خمینی به سر کار خود بازخواهم گشت. امام خمینی گفتند که این مسئله به متن استعفانامه اضافه شود و به شهردار گفتند تصمیم مقتضی را به اطلاع او خواهند رساند.».استعفای شهردار تهران اولین استعفای یک مقام رسمی و عالی‌رتبۀ منتخب و منصوب رژیم پهلوی بود که در روزهای بحرانی انقلاب تأثیر بسزایی در بی‌اعتبار ساختن و سقوط دولت شاهپور بختیار و پایان بخشیدن به نظام شاهنشاهی داشت.
سیدجواد شهرستانی که در سال ١٣٠٣ در مشهد به‌دنیا آمده بود در ساعت ٢ بامداد ١٨ تیر ١٣٩۵ بر اثر عوارض بیماری ذات‌الریه در بخش آی‌سی‌یوی بیمارستان «امام‌ رضا (ع)» درگذشت. مشهدی‌ها او را با خدماتش در احداث کوی آب‌وبرق و همچنین فعالیت خستگی‌ناپذیرش در احداث شبکۀ انتقال و توزیع برق و روشنایی این شهر به خاطر خواهند سپرد.

۴ مرداد ١٣٩۵
بانوی شهر
اواخر تیرماه بود که خبر بستری شدن شهربانو شجاع، مادر شهید سپهبد علی صیاد شیرازی، رسانه‌ای شد، خبری که متأسفانه یا خوشبختانه به یاد خیلی از مشهدی‌ها انداخت که مادر بزرگوار این شهید در این شهر زندگی می‌کند. البته هنوز مدت زیادی از این خبر نگذشته بود که خبرگزاری «تسنیم» صبح روز یکم مرداد‌ماه خبر دیگری را مخابره کرد: «شنیده‌ها حاکی است شهربانو شجاع، مادر شهید صیاد شیرازی، که به‌علت عارضۀ ریوی در بیمارستان ۵۵٠ ارتش در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بود عصر چهارشنبه به کما رفت.».
خانم شهربانو شجاع در روز ۴ مرداد ١٣٩۵ پس از دو هفته بیماری ناشی از کهولت سن در بیمارستان «شمس‌الشموس» ۵۵٠ ارتش دار فانی را وداع گفت.

١۴ مرداد ١٣٩۵
بابا رجب آسمانی شد
حاج رجب محمدزاده را در این سال‌های اخیر بیشتر به‌عنوان «بابارجب» می‌شناختیم، نانوایی مشهدی که در دوران دفاع مقدس بر اثر اصابت خمپاره در منطقۀ هور عراق از ناحیۀ سر و صورت به درجۀ جانبازی نائل شده بود، سر و صورتی که البته ٢۴ بار زیر تیغ جراحی اطبای مختلف رفته بود، اما همچنان نشانه‌ای بود برای اینکه حاج رجب را از سایر آدم‌های دور و اطرافش متمایز کند.
اما حاج رجب در این سال‌های اخیر دو آرزو داشت: دیدار رهبر انقلاب و تهیۀ سرپناهی برای خانواده‌اش. آرزوی اول او که حدود دو سال پیش از شهادتش در گفتگویی با یکی از رسانه‌ها بیان شده بود هم‌زمان با نوروز ٩۴ و در جریان تشرف مقام معظم رهبری به مشهد برآورده شد، اما آرزوی دوم ... . بابا رجب در نهایت در روز ٢١ تیرماه امسال بر اثر عفونت ریه در بیمارستان «امام حسین (ع)» مشهد بستری شد و سرانجام در تاریخ ١۴ مرداد با پر کشیدن به آسمان به جمع دوستان شهیدش پیوست.

٢٨ آذر ١٣٩۵
علامۀ متفکر
آیت‌ا... محمد واعظ‌زادۀ خراسانی، محقق و متفکر، مؤسس «دانشگاه مذاهب اسلامی»، و نخستین دبیر کل «مجمع جهانی تقریب مذاهب» بود. وی علوم دینی را در حوزه‌های علمیۀ نجف، مشهد و قم نزد مراجع بزرگی چون آیت‌ا... بروجردی، امام خمینی (ره) و علامه طباطبائی آموخته بود.
آیت‌ا... واعظ‌‌زاده در سال ۱۳۰۴ در مشهد و در یک خانوادۀ روحانی که تا چند نسل از وعاظ نامی خراسان بودند دیده به جهان گشود. خاندان وی حدود ٢٠٠ سال در راه وعظ و تدریس علوم به مسلمانان فعالیت داشته‌اند. وی از اوایل شروع تحصیلات حوزوی، هنگامی که هنوز از سطح فارغ نشده بود، از بیانات قرآنی و تفسیری پدر خود، حاج شیخ مهدی واعظ خراسانی، بهرۀ فراوان برد.
این عالم مشهدی پس از مراجعت از قم و استقرار در مشهد در سال ۱۳۳۹ به «کانون نشر حقایق اسلامی» که محمدتقی شریعتی مؤسس آن بود رفت‌وآمد داشت و بعضاً به‌جای شریعتی تفسیر می‌گفت. در همین سال از وی برای تدریس در دانشگاه فردوسی مشهد دعوت به‌عمل آمد و او با تشویق شهید بهشتی در دانشکدۀ معقول و منقول در رشتۀ تاریخ فقه جعفری به تدریس مشغول شد.
وی در روز یکشنبه، ۲۸ آذر ۱۳۹۵، در سن ۹۱سالگی در منزل خود در مشهد درگذشت. پیکر آیت‌ا... واعظ‌زاده فردای آن روز از محل مهدیۀ مشهد به‌سمت حرم مطهر رضوی با حضور قشرهای مختلف مردم تشییع و به خاک سپرده شد.

١٧ بهمن ١٣٩۵
داور بااخلاق
سال ٩۵ برای ورزش خراسان پر از اتفاقات گوناگون بود، از شکست و پیروزی تیم‌های مختلف ورزشی تا سقوط و یا بقای برخی از آن‌ها. اما آن‌چیزی که بیشتر از همه دل اهالی ورزش را به‌درد آورد درگذشت داور بااخلاق خراسانی بود، داوری که فقط با ٣٨ سال سن با بیماری سرطان می‌جنگید. سعید جمشیدیان در روز ١٧ بهمن، پس از ۴ سال مبارزه با بیماری سرطان، در زادگاه خود، یعنی شهر طرقبه، دار فانی را وداع گفت و اهالی ورزش استان، دوستان و خانواده‌اش را غم‌زده کرد.
سعید جمشیدیان، در کنار داوری در رشته‌های مختلف ورزشی، در دوومیدانی، تنیس روی میز، والیبال، بسکتبال و فوتبال نیز فعالیت‌های زیادی داشت و براساس تجربه‌ای که به‌دست آورده بود مدت‌ها در هیئت‌های ورزشی دوومیدانی، فوتبال و ورزش‌های بومی و محلی فعالیت داشت. اما اوج فعالیت‌های جمشیدیان از حضور در فوتبال ساحلی آغاز شد. تلاش‌های او در زمینۀ داوری فوتبال ساحلی آن‌قدر زیاد بود که در نهایت توانست از سال ١٣٩١ به‌عنوان داور درجۀ «ملی» شناخته شود و در مسابقات فوتبال ساحلی بازی‌های مختلفی را قضاوت کند. او همچنین سابقۀ مدیریت کمیتۀ فوتبال ساحلی هیئت فوتبال خراسان‌ رضوی را نیز داشت.
پیکر این داور خراسانی در گلزار شهدای شهر طرقبه و در کنار مزار برادر شهیدش، مهدی جمشیدیان، به خاک سپرده شده است.