توجیه و پاس‌کاری سازمان‌های مرتبط با ارتفاعات شهر؛ همه پای خود را از میدان کوه‌خواری کنار می‌کشند

تاج الدین-در پیگیری خبرنگار ما از به تاراج رفتن مناظر طبیعی در محدوده مشهد به‌ویژه در ارتفاعات شهر که نقش مهمی را در فعل و انفعالات زیست‌محیطی دارند، هرکدام از سازمان‌ها به نوعی پای خود را از این میدان کنار کشیدند. «اداره‌کل منابع طبیعی مالکیت اراضی ده‌غیبی را به اداره‌کل راه و شهرسازی واگذار کرده است و دیگر هیچ مسئولیتی ندارد». این جمله کوتاه پاسخی است که این اداره‌کل با تکیه بر آن، خود را از اتفاقات رخ‌داده در کوه‌خواری‌ها مبرا می‌کند.
در پیگیری از اداره راه و شهرسازی، کارشناس مربوطه با طفره‌رفتن از پاسخ به سوال اصلی که چرا ارتفاعات اطراف مشهد که در اختیار این نهاد هستند به‌مرور زمان با فعالیت معادن یا در بخش‌های دیگر با کوه‌خواری نابود شدند، این‌گونه توجیه می‌کند: «اراضی ملی در صورت واقع‌بودن در داخل حریم، در اختیار اداره کل راه و شهرسازی به نمایندگی دولت می‌باشند که اراضی ده‌غیبی نیز از همین دست هستند. ملاک عمل این اداره‌کل نیز درخصوص فعالیت‌های مربوط در محدوده اراضی شهری، بر اساس طرح جامع شهر مشهد و اسناد بالادستی خواهد بود.»
این کارشناس در پاسخ به این سوال که آیا به تاراج رفتن کوه‌های مشهد در طرح جامع مصوب شد که این‌قدر کوه‌خواری در ارتفاعات اطراف شهر داریم، فقط به این نکته پایانی بسنده می‌کند که این تفسیر شماست و مبنای ما قوانین و دستورالعمل‌های مصوب است. در این میان، اگرچه متولی اصلی سازمان معدن و تجارت پاسخ‌گوی سوالات ما نمی‌شود، در عین حال، یکی از کارشناسان سازمان حفاظت از محیط زیست با تاکید بر فاش‌نشدن نامش، می‌گوید: «درمورد پیگیری محیط زیست از فعالیت معادن، ضعف قانونی وجود دارد و خیلی از سازمان‌ها و افراد راه دور زدن قانون را یاد گرفته‌اند؛ اینکه برای استعلام معادن، فقط در مرحله اکتشاف یا همان مطالعه محل معدن به سراغ محیط زیست می‌آیند و در مرحله بهره‌برداری که مهم‌ترین بخش کار است، کسی از ما استعلام نمی‌گیرد و عنوان می‌کنند که معدن مربوطه مجوز محیط زیست را دارد.» وی در پاسخ به این سوال که در مرحله بهره‌برداری چرا محیط زیست برای جلوگیری از فعالیت معادن اقدام نمی‌کند، پاسخ می‌دهد: «محیط زیست ساکت ننشسته و اخطار نیز داده است، اما متاسفانه این ارگان قدرت اجرایی قوی‌ای ندارد که بتواند به‌تنهایی جلوی هر فعالیتی را بگیرد.»

کوه همچون پنیر بریده می‌شود
همه این‌ها در حالی است که در گزارش میدانی خبرنگار ما از کوه‌های ده غیبی و چین کلاغ، بریدن کوه‌ها همچون پنیر در روز روشن و با خیال آسوده صاحبان معادن ادامه دارد.در گزارش میدانی، از کارگری که از بالا در حال آب‌رسانی و نظارت بر برش کوه در چین کلاغ است می‌پرسم که چگونه سنگ‌ها را از کوه جدا می‌کنند که می‌گوید: «اول به اندازه ٢متر، سنگ را اندازه‌گیری و خط‌کشی می‌کنیم تا هر سنگ ٢٠تا٢۵تنی را بتوان از کوه جدا کرد. بعد با دستگاه سیم‌بر، آن را برش می‌زنیم.» سیمی که کوه را برش می‌زند «الماسه» است و برای اینکه داغ نشود و آتش نگیرد، مرتب روی آن آب
می‌ریزند.اینکه چه تعداد معدن دیگر در این حوالی فعال است، مورد دیگری است که مطرح می‌کنم و او حدود ١٠معدن شخصی را نام
می‌برد.
بنابراین، در پی معادن دیگر، راهی می‌شویم که بتوانیم تمام معادنی که در گوشه و کنار کوه‌های اطراف منطقه چین‌کلاغ فعال هستند را پیدا کنیم. راهی ده‌غیبی
می‌شویم. در مسیر برگشت، باز هم تعدادی کشنده را در حال حمل سنگ‌های بزرگ گرانیت می‌بینیم که میراثی طبیعی را برای استفاده شخصی عده‌ای، قطعه‌قطعه با خود می‌برند.

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس