این برف هیچ جنگی را به تأخیر نمی‌اندازد!

رضا اسماعیلی، شاعر و پژوهشگر، به انگیزه برگزاری مراسم بزرگداشت شاعر انقلاب، حمیدرضا شکارسری، در مؤسسه «اوج»، یادداشتی در اختیار خبرگزاری‌ها قرار داده است که بخشی‌هایی از آن را با هم می‌خوانیم:
«حمیدرضا شکارسری از شاعران و منتقدان خوب، پرکار و خلاق انقلاب اسلامی است، شاعری که به خاطر برخورداری از دانش و بینش ادبی در ایجاد پیوند میان شعر «گذشته» و « امروز» موفق بوده است.سؤال این است که «شکارسری چگونه «شکارسری» شد؟».او در شمار شاعرانی است که در دهه اول انقلاب با چاپ و انتشار اولین سروده‌های خود پا به وادی ادبیات گذاشت. البته او در آن سال‌ها، همچون بسیاری از شاعران نسل اول انقلاب، گرایش به قالب‌های کلاسیک و سنتی داشت و شعرهای خود را در مطبوعات با تخلص «حامد» چاپ و منتشر می‌کرد.و اما رمز موفقیت شکارسری در چهار حرف خلاصه می شود: «عشق، مطالعه، پشتکار و نظم». شکارسری عاشق ادبیات است و برای رسیدن به قله همتی بلند دارد، و برای آن‌که «فرزند زمان خویش» باشد، از مطالعه غافل نمی‌شود. صدالبته عاشق بودن، پشتکار داشتن و مطالعه، بدون «نظم»، به نتیجه نمی‌رسد. به نظر من رمز موفقیت انسان‌های بزرگ -پیش و بیش از هرچیز– برنامه‌ریزی و انضباط کاری است. چنان‌که دکتر شفیعی کدکنی گفته است: من نمی‌دانم این فرهنگ یا تلقی یا برداشت از کجا آمده است که شاعر و هنرمند باید شلخته، بی‌نظم و ... باشد! شما نگاه کنید امثال تی اس الیوت، پل والری، ریلکه و ... این‌ها بزرگان شعر جهان هستند و من زندگی و آثار همه این‌ها را مطالعه کرده‌ام .»
اگر بخواهم برای گفته استاد شفیعی کدکنی از بین شاعران انقلاب شاهدمثالی بیاورم، بی‌شک، از شکارسری عزیز نام می‌برم، شاعر سخت‌کوش و دقیقه‌یابی که ارزش زمان را می‌داند و وقت خود را به‌خوبی مدیریت می‌کند. او خود در مصاحبه‌ای در پاسخ به این سؤال که اوقات خود را چگونه می‌گذراند گفته است: در درجه اول به سراغ برنامه‌هایم می‌روم. برخی از مطالعاتم به برنامه‌هایم مربوط است. اما به طور کلی دغدغه من نظریه‌های ادبی، آموزه‌های فلسفی -تا حدی که بتوانم از آن در نقد ادبی بهره گیرم - و خواندن شعرهای خوب از تمامی صنف و جریان‌ها[ست که] اوقات فراغت مرا به خود اختصاص می‌دهد.استمرار و پیوستگی در فعالیت‌های ادبی یکی دیگر از ویژگی‌های این شاعر ارجمند است. شکارسری، علی‌رغم بسیاری از شاعران جوان روزگار ما که یک‌شبه می خواهند راه صدساله را طی کنند، یک‌شبه به چنین جایگاه شایسته‌ای در عرصه ادبیات دست پیدا نکرده است. او در مسیر خدمت به شعر و ادب پارسی، عاشقانه و مؤمنانه، چهل منزل یک نَفس دویده است و این دوندگی و پرندگی همچنان ادامه دارد.بدون شک، همین ویژگی‌هاست که از او شاعری خلاق و منتقدی فکور ساخته است.این یادداشت را با شعری کوتاه از او به پایان می‌برم:
«این برف تمام مدارس را تعطیل می‌کند/این برف تمام راه‌ها را می‌بندد/این برف تمام دیدارها را به عقب می‌اندازد/این برف تمام پروازها را لغو می‌کند/این برف اما/با تمام سپیدی/هیچ جنگی را به تأخیر نمی‌اندازد!»

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس