فصل بازگشت

روز‌هاي آخر رمضان هر‌سال رنگ و بويي غريب دارد. رنگ‌و بويي كه خيلي با روز‌هاي آخر هر ماه ديگري فرق دارد، به خصوص با حال‌وهواي روزهاي آخر ماه شعبان، آنجا شور رسيدن است و اينجا دلشوره جدا شدن. شايد چنين حال‌و هوايي را بتوان با ساعت‌هاي آخر حضور زائران خانه‌خدا در مدينه رسول‌ا... قياس كرد. آنجا كه حس مي‌كني بايد از كنار همه خوبي‌ها دور شوي. جدايي ازرمضان به تعبير زيباي امام سجاد(ع) در دعاي وداع ماه رمضان، فقداني دردناك و رنج‌افزاست.
وقتي از اين همه خوبي جدا مي‌شوي شايد همه آرزويت بازگشتي دوباره باشد. فرصتي دوباره؛ و رمضان فصل رجعت به خويشتن خويش است. فصل عقب‌گرد نيست، فرصتي براي دنده‌عقب گرفتن در مسير غلط زندگي و رسيدن به دوراهي سعادت و شقاوت و انتخابي دوباره‌است، فرصت فوق‌العاده‌اي‌ كه معمولا در زندگي نصيب هركسي نمي‌شود و چه خوشبختند اهل رمضان كه كوله‌بار پليدي‌ها را بر زمين نهاده‌اند و تازه‌نفس، در آغاز راه فرصت انتخاب دارند.
فطر، فرصت بازگشت به فطرت پاك انساني‌است؛عيد بازگشت. بازگشت به نقطه آغاز، روز بزرگ شكر‌گزاري از خداوند براي دراختيار قراردادن اين فرصت گرانبها. آخر رمضان، متنهاي عشق آفريدگار مهربان به بندگان هم هست. روزي كه خداي كريم، خشنود از بازگشت بندگانش از مسير شيطان و سرنهادن به ابتداي خط بندگي، به آنان پاداش مي‌دهد. شايد براي همين است كه گفته‌اند خداوند به اندازه همه كساني كه در طول ماه مبارك رمضان آن ها رامورد لطف و بخشش قرارداده‌است، در روز عيد فطر بندگانش را مورد بخشش قرار مي‌دهد. از اين منظر، عيد فطر فرصتي‌است به وسعت همه رمضان، اين فرصت را غنيمت شماريم.
بخش پاياني اين نوشتار را با امام ساجدان همنوا مي‌شويم كه فرمودند: «بار خدایا، بر محمد و آل او درود فرست و مصیبت و اندوهمان را به رفتن ماه ما عوض ده و برای ما در روز عید و روز گشودنمان مبارک و نیکو گردان؛ و آن را از بهترین روزهایی که بر ما گذشته است قرار ده که بهترین روزها برای گذشت، و نابود کننده ترین روزها برای گناه باشد و گناهان پنهان و آشکار ما را بیامرز.»

:. عليرضا قرباني