شوراهاي اسلامي شهرها اگرچه آخرين نهاد از ساختار مشاركت مردم و اداره كشور بود كه در جمهوري اسلامي شكل گرفت، ولي به سبب آنكه در خط مقدم مردم‌سالاري ديني قرار گرفته به سرعت به جايگاه و نقش موثر خود دست يافت و تاثير اين نهاد مردمي را در روند رشد، شكوفايي و آباداني شهرها آشكار ساخت.شهرها كه اكنون سكونتگاه بيش از 70درصد جمعيت كشور هستند بايد با مشاركت و هزينه مردم اداره شوند و شوراهاي اسلامي شهر به عنوان نمايندگان مردم در سياست‌گذاري، تصويب برنامه‌ها و نظارت بر اداره امور شهر نقش مستقيم ايفا مي‌كنند.بررسي روند فعاليت‌هاي سه‌دوره شوراها نيز اين واقعيت را فرارو مي‌نهد كه اين شوراها در بستر زمان مسير بالندگي و رشد را طي كرده و به يك نهاد نهادينه تبديل شده‌اند و اكنون به عنوان پارلمان‌هاي محلي مي‌توانند در ساختار اداره كشور از جايگاه‌ ويژه‌اي برخودار باشند.در اين ميان اما بايد نگرش دولت‌ها به شوراها را نيز موردتوجه قرار داد. شوراها مي‌توانند و بايد بستر مديريت واحد شهري را فراهم آورند و لازمه اين حركت ، اعتماد دولت‌ها به شورا و كاهش تصدي‌هاي دولتي و  واگذاري  آن ها به شهرداری ها ست که زیر نظر نمایندگان مردم اداره می شوند . تكليفي كه در برنامه سوم و چهارم توسعه نيز مورد تاكيد قرار گرفته اما همچنان بر زمين مانده است.مديريت واحد شهري يك تجربه موفق جهاني است كه تاخير در آن موجب اقدامات موازي،‌ كندي فعاليت‌ها و عدم بهره‌برداري بهينه از منابع مي‌شود. اما اين روند در كشورما هنوز با موانع جدي مواجه است به‌طوري كه پس از سال‌ها هنوز فاز نخست مصوبه واگذاري 23مسئوليت دولتي به  شهرداري‌ها در نقطه صفر متوقف است. سخن آخر آنكه توفيق شوراهاي اسلامي شهرها در گرو مشاركت مردم، روحيه همكاري جمعي و تقويت نگرش كارشناسي در سياست‌گذاري‌ها و تصميم‌گيري‌ها  و همكاري متقابل شوراها و شهرداري‌هاست كه به فضل الهي اين روند در حركت شوراها به‌ويژه شوراي  اسلامي شهر مشهد به‌خوبي مشهود است. روندي كه چشم‌انداز اميدبخش موفقيت‌هاي بيشتر را ترسيم مي كند .